mijn WHY: Over zwangerschap, uitdagingen en ruimte in mijn hoofd

Waarom doe je de dingen die je doet? Waarom ben ik mindfulness trainer geworden? Als ondernemer word ik regelmatig uitgedaagd mijn eigen ‘why’ te onderzoeken. Klopt het nog wat ik doe? En waarom ben ik er überhaupt mee begonnen? En ik vind dat jullie, mijn likers, het ‘recht’ hebben te weten waarom ik doe wat ik doe.

Zie je de foto hieronder? Daar ben ik zwanger. Het is de enige foto die ik heb van mijn zwangerschap. Ik met mijn dikke buik. Dat komt omdat ik zowel tijdens als na mijn zwangerschap last had van depressie. Het is de moeilijkste periode geweest uit mijn leven. Ik wilde sowieso niet op de foto. De glimlach die je ziet is niet echt. Want het liefst wilde ik de 9 maanden van mijn zwangerschap wegkruipen en verdwijnen. Niets geen roze wolk. Veel grijs. Gelukkig had ik een vriendin die er 'op stond' toch minimaal 1 foto van mijzelf te maken. Ik ben er nu blij mee.

En jawel. Vaak zorgen de moeilijkste perioden in je leven ook voor de belangrijkste inzichten. Zo ging het tenminste bij mij. Na de geboorte van mijn dochter had ik bijna dagelijks contact met mijn therapeut. Ze heeft me erdoorheen geloodst. Door de oefeningen die zij me mee gaf kon ik het aan. Ontstond er langzaam de ruimte waar ik zo’n behoefte aan had. Deze gouden oefenen waren mindfulness oefeningen, al noemden we het toen niet zo. Maakt niet uit. Ze hebben me gered.

De eerste maanden na de geboorte van onze dochter was ik verstrikt in gedachten en somberheid. Ik had geen idee hoe daar uit te komen. Ik had geen ruimte. Niet in mijn hoofd, niet in mijn leven. Er was paniek. En toen was daar ineens de ademhaling. Het NU. Het huidige moment. Ik hoefde niet verder te kijken dan hier. En dat is wat ik deed. Ik kon weer ademen. Ik begon weer te leven. Er ontstond ruimte!

Tot op de dag van vandaag besef ik hoe destijds de oefeningen die ik nu nog steeds dagelijks toepas mij hebben gered. Simpelweg door focus op het nu: adem en lichaam. Wat een cadeau! Zo moeilijk als het toen was is het nooit meer geweest. Gelukkig maar. Ik ben zo dankbaar dat ik eruit heb gehaald wat erin zat. De moeilijkste periode heb ik weten te draaien naar de meest leerzame periode. Alle inzichten die ik toen heb opgedaan helpen me nog steeds.

Het maakt dat ik me dankbaar voel dat ik vanuit eigen ervaring nu mindfulness mag leren aan anderen die om wat voor reden ook behoefte hebben aan wat meer ruimte in hun hoofd.

Dus JA! Het klopt nog wat ik doe!